Ал 1990 жылдан 2000 жылга чейин мамлекеттин финансылык ресурстары өтө чектелүү болгонун, алар айлык акы жана социалдык жардамдарды төлөөгө гана жеткенин белгиледи.
Жапаров президенттер көп учурда гранттар жана кредиттерди издеп, өлкөдөн чыгып кетүүгө мажбур болушканын кошумчалады. "Эгер белгиленген мезгилдеги жалпы бюджетти талдап көрсөк, ал айлык акы, тышкы карызды тейлөө чыгымдарын канааттандырууга кыйынчылык менен жеткенин көрүүгө болот, жана билим берүү мекемелерин жана башка объектилерди курууга болгону кичинекей бөлүгү гана калган. Натыйжада, биз бир мектептин курулушу 10–20 жылга созулуп кеткен учурларга келип калдык," — деп баса белгиледи ал.
